Voor uw keuze zijn drie vragen bepalend: valt de exacte fondsklasse onder artikel 19bis WIB 92, welk bedrag hoort bij de schuldcomponent en welke meerwaarde blijft daarna eventueel over onder het algemene stelsel? De beursnotering en de productnaam geven op zichzelf op geen van deze vragen uitsluitsel.
Een obligatiefonds belegt vooral in schuldinstrumenten; een gemengd fonds kan obligaties en aandelen combineren. Beide kunnen via beursgenoteerde ETF-deelbewijzen of anders gestructureerde fondsaandelen beschikbaar zijn. De fiscale toets volgt de wettelijke eigenschappen en de relevante portefeuille, niet het label ETF.
De financiële-educatiesite Wikifin vermeldt voor de betrokken regeling een grens van 10% aan schuldvorderingen. Voor bepaalde vóór 1 januari 2018 verworven fondsdeelnemingen noemt zij een historische 25%-drempel. Dat onderscheid moet juridisch aan het soort fonds, de verwervingsdatum en de toepasselijke regels worden getoetst. Eén actueel percentage in een portefeuilleoverzicht volstaat daarom niet om een oudere aankoop fiscaal definitief in te delen.
Ook accumulerend, distribuerend, defensief of wereldfonds zijn geen zelfstandige fiscale classificaties. Een fonds met een veranderende strategie kan een andere schuldcomponent hebben dan de marketingnaam doet vermoeden. Raadpleeg daarom het prospectus en, indien nodig, historische fondsinformatie. De algemene fondsgids verklaart de productwerking; hier gaat het uitsluitend over de fiscale gevolgen van de schuldcomponent.
De Reynderstaks is niet automatisch 30% op de gehele beurskoerswinst van een obligatie-ETF. Artikel 19bis omschrijft in zijn toepassingsgebied een specifiek belastbaar inkomensdeel bij onder meer bepaalde verkopen of inkopen van fondsdeelbewijzen. Op dat belastbare deel geldt in beginsel 30% roerende voorheffing. De ontvangen verkoopprijs is daarmee niet vanzelf de volledige heffingsgrondslag.
Een fondsbeheerder kan fiscale gegevens over het belastbare inkomen per deelbewijs publiceren, doorgaans aangeduid als Taxable Income per Share (TIS). De toepasselijke berekening kan aansluiten bij de verandering in die inkomensmaatstaf tussen de relevante data. Als een bruikbare TIS ontbreekt, kan een wettelijke terugvalmethode gelden die onder meer de schuldcomponent en historische aanschaffingswaarde betrekt. Een brokerwebsite die alleen de naam 'obligaties' toont, levert geen voldoende belastinggegevens.
Een gemengd fonds kan bijvoorbeeld vooral door zijn aandelenpositie in beurswaarde stijgen. Die stijging is niet automatisch hetzelfde als het bedrag waarop artikel 19bis slaat. Omgekeerd kan bij een fonds met een grote schuldcomponent de inkomensberekening materieel zijn, ook als het algemene rendement bescheiden lijkt. Zonder correcte fiscale fondsinformatie blijft het exacte bedrag onbekend.
Uitkeringen van een distribuerende deelbewijsklasse kunnen afzonderlijk onder de regels voor roerende inkomsten vallen. Ook de taks op beursverrichtingen (TOB) bij aankoop of verkoop is een andere belasting. Deze drie grondslagen zijn niet inwisselbaar en mogen niet tot één vermeend 'ETF-tarief' worden samengevoegd.
Met de wet van 6 april 2026, gepubliceerd in het Belgisch Staatsblad op 21 april 2026, geldt voor relevante gerealiseerde meerwaarden op financiële activa vanaf 1 januari 2026 een nieuwe regeling. Het algemene tarief is 10%. Voor inkomstenjaar 2026 bestaat een jaarlijkse basisvrijstelling van €10.000 per persoon binnen dit algemene stelsel, onder de wettelijke voorwaarden. Deze vrijstelling is niet automatisch een vrijstelling van de Reynderstaks.
De verhouding tussen beide regimes is afzonderlijk vastgelegd. Volgens circulaire 2026/C/74, randnummers 201–204, wordt bij een verrichting die onder beide bepalingen kan vallen eerst het belastbare inkomen volgens artikel 19bis berekend. Dat bedrag wordt vervolgens afgetrokken van de meerwaarde die op zichzelf volgens de nieuwe wet belastbaar zou zijn. De overblijvende component wordt volgens de eigen regels van de algemene meerwaardebelasting behandeld; de artikel-19bis-component behoudt zijn eigen behandeling. Zo wordt vermeden dat dezelfde waardestijging zonder onderscheid tweemaal in de grondslag terechtkomt.
De tarieven 30% en 10% kunt u daarom niet simpelweg bij elkaar optellen. Evenmin kunt u ervan uitgaan dat het algemene regime de Reynderstaks vervangt. Eerst de afzonderlijke bedragen vaststellen, daarna de wettelijke samenloop toepassen, is de juiste volgorde. De persoonlijke vrijstelling in de algemene regeling verandert die eerdere volgorde niet.
Voor vóór 2026 aangekochte posities kan het fiscale fotomoment van 31 december 2025 van belang zijn voor de nieuwe meerwaardebelasting. Dat is niet noodzakelijk de historische aankoopbasis die voor artikel 19bis een rol speelt. De FOD Financiën beschrijft ook voorwaarden waaronder een oudere, hogere aanschaffingswaarde relevant kan zijn. De originele koopnota, fondswaarde op de relevante datum en fiscale fondsgegevens zijn daardoor allemaal belangrijk.
Een bank kan voor een deel van deze inkomsten belasting inhouden. Dat is nog geen garantie dat alle vrijstellingen en alle door de belegger zelf aan te geven bedragen definitief zijn verwerkt. De inhoudingsroute bij een buitenlandse broker kan bovendien anders uitvallen dan bij een Belgische bank.
Stel dat twee beleggers in 2026 een ETF verkopen. De eerste ETF heeft een vrijwel volledige aandelenblootstelling; de tweede heeft een substantiële schuldcomponent. Zelfs wanneer beide fondsen dezelfde koerswinst en dezelfde brokercommissie laten zien, kunnen de fiscale vragen verschillen. Bij het tweede fonds moet u onderzoeken of artikel 19bis geldt, welke belastbare inkomensgegevens de uitgever verstrekt en welk deel eventueel binnen de nieuwe meerwaarderegeling valt.
De controle verloopt in deze volgorde:
| Onderdeel | Eerst vaststellen | Vermijd deze fout |
|---|---|---|
| Art. 19bis | Toepasselijkheid, schuldcomponent en relevante TIS of terugvalmethode | De hele ETF-winst automatisch aan 30% belasten |
| Algemene meerwaarde vanaf 2026 | Belastingplichtige overdracht, verkoopwaarde, historische of 2025-referentiewaarde | Het bedrag vóór aftrek van de Reynders-grondslag nogmaals volledig belasten |
| TOB | Soort effect, rechtsvorm, relevante registratie en verrichting | Eén tarief voor alle ETF's aannemen |
| Uitkeringen | Aard, bedrag, bronheffing en Belgische afhandeling | De gewone aandelendividendvrijstelling voor fondsuitkeringen gebruiken |
Zonder actuele fondsgegevens en persoonlijke fiscale situatie hoort er geen fictieve 'netto-opbrengst na alle belastingen' bij deze tabel. Een rekenvoorbeeld kan anders ten onrechte nauwkeurig lijken, terwijl de fiscale gegevens nog onbekend zijn. Dat risico neemt toe bij oudere aankopen, uiteenlopende fondsklassen en posities bij meerdere brokers.
Bewaar het exacte ISIN, de juridische fondsklasse, prospectus, KID en relevante portefeuille- en fiscale fondsrapporten. Zoek, indien beschikbaar, de TIS-gegevens op de relevante aankoop- en verkoopdatum. Controleer of een fonds al vóór 2018 in uw bezit was. Bewaar de oorspronkelijke aankoop- en verkoopnota's en voor oudere posities ook de waar toepasselijk relevante waarde op 31 december 2025.
Vraag aan uw broker welke Belgische heffingen daadwerkelijk werden ingehouden, op basis van welke productclassificatie en welke stukken u voor uw aangifte kunt downloaden. Bij een buitenlandse tussenpersoon kan de administratieve afhandeling afwijken. Uw verkoopnota is belangrijk bewijs, maar vervangt de wet en de fondsdocumentatie niet.
Ontbreekt de TIS of spreken gegevens elkaar tegen, laat de fiscale grondslag dan nader vaststellen. Het is niet voldoende dat een vergelijkingssite een fonds 'obligatie-ETF' noemt. Ook een ETF die slechts gedeeltelijk in obligaties belegt, vergt een productspecifieke toets.
Voor index, replicatie, fondskosten en fondsstructuur kunt u terecht bij de algemene ETF-uitleg. De aparte ETF-belastingenbesliskaart helpt u bepalen welk belastbaar moment u onderzoekt. Voor TOB en de algemene meerwaardebelasting gelden andere heffingsregels en afzonderlijke toelichtingen. Die mag u niet zonder onderscheid samenvoegen met artikel 19bis.
Deze gids heeft één eigen taak: verduidelijken wanneer de schuldcomponent van een fonds onder artikel 19bis valt en hoe dat fiscaal samenloopt met de algemene meerwaarde vanaf 2026. Een gunstige fondskost of de keuze voor een buitenlandse broker verandert deze wettelijke kwalificatie niet. Voor een werkelijk bedrag blijft de combinatie van de juiste wet, de concrete fondsklasse en uw transactiedossier doorslaggevend.